Tochvet


Geschiedenis


Tochvet, een stelletje gasten die op de eerste plaats lol willen maken. Toevallig komt er ook nog muziek bij kijken.

De roots van de leden van Tochvet ligt in Bergambacht; een plaatsje in de krimpenerwaard tussen Gouda en Schoonhoven. In de plaatselijke jeugsocieteit is het eigenlijk allemaal echt begonnen. Onder het genot van behoorlijke hoeveelheden bier en overige alcoholische dranken vatten Marcel de Bruijn, Sander Bot, Remco Schlink en Wim Koutstaal het idee op om ook maar eens een bandje te gaan beginnen. Remco had vroeger jaren gitaarles gehad en zou dat de rest ook wel kunnen leren. Een aantal andere personen hadden er ook wel oren naar, maar deze 4 gasten begonnen dan ook daadwerkelijk. Op de slaapkamer van Sander werd de eerste kennismaking met het fenomeen "gitaar" gemaakt. Dit was in 1993. We begonnen al gauw met het spelen van een eigen nummer " de Tochvet Blues" Werkelijk briljante muziek!

Al gauw ontstond het idee om een oefenruimte te gaan zoeken. We hadden weliswaar nauwlijks apparatuur, maar dat zou snel volgen. Bij expeditiebedrijf De Langen mochten we wel komen oefenen. Gebruik van kantine was zelfs geregeld. Het kon niet beter. Apparatuur werd aangeschaft en we speelden best leuk. Zonder drummer weliswaar, maar Remco draaide een aantal cassettebandjes in� elkaar met daarop gekeyboarde drums.

Niet veel later�kwam het verzoek van Mark Rink om bij "Scrooge" een paar nummertjes in het voorprogramma te komen spelen in Cosma Shiva. We zitten dan al op 19 november 1994. Na het optreden werd de roep om een drummer steeds groter. Rene Steenbergen, te gast bij de oefeningen bij Scrooge, voelde zich geroepen om die leegte op te vullen. Zo gezegd zo gedaan, veel optredens volgden.

In verband met Remco zijn werkzaamheden in het buitenland was een en ander reeds op een laag pitje komen te staan sinds oktober 2000. Rinus Graafland kwam regelmatig langs om een deuntje mee te komen zingen tijdens oefenavonden. We hadden reeds afscheid genomen vand e oefenruimte bij Arie en Nel. Bij Rene in de schuur richtten we ons hokkie in. Al gauw stond het idee om het podium maar weer eens op te zoeken. Al met al stonden we in juli 2001 weer op het podium met Rinus die de zangpartij voor zijn rekening nam. Aan het einde van 2001 gaf Remco aan dat hij definitief een punt zette achter zijn periode bij Tochvet. Rinus was vanaf dat moment de frontman van "het zootje ongeregeld".

Na 9 jaar opgetreden te hebben als frontman van de band, hebben we medio 2009 afscheid genomen van Rinus. Dat betekent dat we op zoek moesten naar een nieuwe zanger.�Maar waar vind je zo iemand? Vlak om de hoek, in Ammerstol om precies te zijn. Zijn naam is Willlar en zijn roots liggen in Stolwijk. Dat is fijn voor Rene, want die hoeft niet langer in zijn uppie tegen het Bergambachtse geweld op te boksen. Nu is het vooral hard oefenen en ons voorbereiden op ons eerste optreden. We gaan voor 2010 en dat gaat ook zeker lukken!!!!

Inmiddels twee jaar verder en de eerste optredens zijn met succes afgerond. Mede dankzij het werk van Jarno, de knoppenkoning. Na een uitgebreide proefperiode kunnen we toch wel concluderen dat we voortaan met z'n zevenen zijn. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd!

Maar ook aan het tijdperk Willar is een einde gekomen. Met zijn drukke bestaan was het niet meer mogelijk om zich voor de volle 100 procent te geven. B&B, brandweer, werk, toneel en ga zo nog maar even door. In 2018 hebben we hem uitgezwaaid na een aantal afscheidstoernee, met als hoogtepunt toch wel het Tentfeest in Vlist. Wat een belevenis was dat.

Maar dat betekent ook dat er weer ruimte was voor een nieuwe zanger. Dit keer is er vers bloed gekomen uit Stolwijk. Maurice is in 2019 binnengekomen en brengt onlangs zijn leeftijd een flinke bak ervaring mee. Muziek is hem met de paplepel ingegeven en dat zullen jullie gaan merken. Meer talent dan de rest bij elkaar zullen we maar zeggen... In maart 2020 stond het eerste optreden met Maurice ingepland. Helaas heeft Corona daar een stokje voor gestoken. Maar we kijken met z'n allen uit naar het moment waarop we weer mogen knallen.

En op het moment dat we weer compleet dachten te zijn als band, was daar het verdrietige nieuws dat Hans ons ontvallen is. Hij heeft het gevecht met zijn ziekte met open vizier gestreden, maar uiteindelijk heeft hij het niet kunnen winnen. Wat een gemis